Erase
unha
vez
no mundo dos contos. Cando
unha boa mañá
paseando polos prados do reinado Brancaneves atopouse un sapo
chorando:
-Ai,ai,ai
que me perdín
no mundo dos contos e non sei en que conto estou – chora o sapo.
Dille
Brancaneves:
-Estate
tranquilo sapo, eu axeitadamente voute a atopar o teu
conto.
Parten
os dous a busca do conto do sapo, caraa
o bosque onde o sapo se perdera. O longo do camiño atopáronse
con Pinocho e preguntoulle Brancaneves .
-Pinocho
Pinocho non saberas de que conto
ven este sapo? , porque atopeino chorando.
-Non
sei de onde pode saír
ese sapo- dille Pinocho- .Pero
seguindo o camiño ides chegar a casa da avoa de Carapuchiña
vermella. Ela é
maior, saberache dicir de onde pode vir este sapo.
-Grazas-
contestaron os dous e
seguiron
o seu camiño.
-Ide
axiña antes de que vos atopedes co lobo- dille Pinocho
-E
con
coidado iremos-
contestáreonlle
Brancaneves e o sapo. Levando xa un bo rato andando Brancaneves se
percatou de que alguén
viña seguindoos;
ela déuse
de conta das palabras
que lle dixo Pinocho sobre o lobo. E apuraron o paso un pouco e
escoitaron unhas voces e berraron
e
eran os tres porquiños, o lobo e Hansel e Gretel que
lle estaban axudando aos tres porquiños a escapar do lobo.
Escaparon
todos a casa da avoa de Carapuchiña
vermella. E alí
estaban
Cincenta o Gato
con botas e o cazador preparándolle
unha trampa ao lobo. O
lobo caeu na trampa co cal só
quedaba axudarlle ao sapo a atopar o seu conto .
Di
a avoa:
-Sapo
tírate
ao pozo máxico
que che levara ao teu conto.
O
sapo agradecido doulle
as grazas a todos os personaxes desvelándolle
que era un príncipe
que tirándose
ao pozo máxico
chegaría
ao conto coa súa
imaxe real.
E
colorín
colorado este conto está
contado
No hay comentarios:
Publicar un comentario